دروغگو

يادت هست گفتي دوست دارم

سرم پايين انداختم و گفتم نظر لطفته

سرم بالا اوردي و تو چشام نگاه کردي و گفتي نظر لطفم نيست نظر دلم

تکرار اون نگاه نافذ و اون جمله که هيچوقت برام تکراري نميشه باعث شد که منم صاحب نظر بشم

و منو مجبور کنه که بهت بگم منم دوست دارم

مگر نگفته بودي (دوستت دارم)مگر دوستت نداشتم؟؟؟؟

پس چرا حالا

تنها هم اغوش من ياد توست؟؟؟؟

يکي از ما دو تا دروغ مي گفت

ولي هنوز همانقدر برايم عزيز هستي که نميتوانم تهمت اين دروغگويي را به تو بزنم

پس ميگم اگه کسي دروغگو باشه اون منم نه تو...